Ik kom uit een generatie waar mijn ouders nog een écht huishoudboekje hadden. Ook hadden wij thuis een langwerpige blikken trommel, een soort spaarpot met zes gleuven voor huur, voeding, kleding, e.d. Sinds de economische crisis moeten we in NL weer bezuinigen. We hebben het nog steeds niet slecht, maar desondanks is een goed overzicht van ons bestedingspatroon beter dan elke maand ‘rood’ staan.
waarmee de uitgaven automatisch worden gerubriceerd: inkomsten en uitgaven worden in verschillende categorieën ingedeeld. Tevens kun je zo budgetten instellen met een limiet per categorie. Het bestedingspatroon is ook over diverse rekeningen te verdelen (zelfs die van andere banken). Uiteraard is er een ‘app’ voor de smartphone. 
Rubriceer kleine uitgaven met munten als zakgeld of als ‘onvoorziene uitgaven’. Neem bijvoorbeeld 50 euro contant mee voor de wekelijkse boodschappen. Dat is dan meteen het limietbudget. Helaas worden de uitgaven zo wel minder inzichtelijk. Vraag en bewaar daarom altijd de bonnetjes of noteer de bedragen in je mobiel of zakagenda. Veel winkels en supermarkten vragen uit milieuoverwegingen of je een bon wilt, maar de hoeveelheid verpakkingsmateriaal is natuurlijk veel schadelijker. Ik bewaar altijd alle bonnetjes en controleer ze met de afschrijvingen tijdens het internetbankieren. Je weet nooit of er een fout is gemaakt, er sprake is van misbruik of gewoon omdat een product niet goed is of bedorven is. 
Zie ook