Waterkrachtcentrales leveren schone energie, de zogenaamde groene energie. De energie door waterkracht is een vorm van duurzame energie. Soms blauwe energie genoemd. De waterkrachtcentrales produceren geen milieuvervuiling bij het opwekken van energie. Heel anders als bijvoorbeeld de kerncentrales die radioactief afval geven en ook elektriciteit opwekken.
Bij een waterkrachtcentrale wordt het water gebruikt en blijft na gebruik beschikbaar. Het rouleert via een natuurlijke cyclus.


Vroeger gebruikte men in een waterkrachtcentrale waterwielen om mechanische energie op te wekken waarmee hout werd gezaagd of meel vermalen. Tegenwoordig werkt men met waterturbines. Hier zijn verschillende vormen van, impuls- en reactieturbines. De turbines werken met een schroefas in stromend water welke verbonden is met een generator. Tussen de schroefas en de generator wordt nog een tandwielkast geplaatst. Het gaat er om hoeveel water in korte tijd de schroefas passeert. Er is een verschillende waterdruk voor en achter de turbine.
De waterkrachtcentrales in Nederland bevinden zich bij stuwen in de grote rivieren, zoals de Lek, de Rijn en de Maas. In ons land zijn de middelgrote waterkrachtcentrales op de vingers van éen hand te tellen, op enkele kleine particuliere centrales na. Er zijn centrales ondermeer in Roermond en Linne.
Zie ook